Tonnen water in Waterton- Glacier International Peace Park

De weg van Banff naar Waterton is weer helemaal anders. We rijden door het territorium van de  indianen,  een regio waar de bergen en de prairie  elkaar de hand reiken.  Of zeg maar een combinatie van de ‘Daltons’ met ‘Bonanza’. De enorm uitgestrekte cattle ranches van de huidige cowboys en het schril contrast met de strikte regels van de gereformeerde communities (mormonen?) is weer een nieuwe ervaring.

In Waterton Lake N.P. verwennen we onszelf eerst even met een ‘high tea’ in hotel ‘Prince of Wales’. Een prachtig historisch gebouw, dat statig op een heuvel alle respect afdwingt. Dan is het terug tijd voor het wildere werk. We beklimmen een steil wandelpad om een mooi overzicht te krijgen van het Waterton-meer, en rijden daarna de ‘wildlife route’ van de Akamina Parkway naar het prachtige, nog volledig in de sneeuw gedompeld  Cameron meer.

Onderweg  zijn we getuige van moeder Vos die een eekhoorn gevangen heeft en haar prooi naar het nest met 3 jongen brengt. Het is feest ten huize Reinaert. We observeren het fascinerend schouwspel tot het donker is.
Een wandeling door Red Rock Mountain, een van de opvallendste attracties in het park, is een must. Het is een kloof, bestaande uit rode rotsen, afkomstig van geoxideerde ijzerdeeltjes die in het steen zitten… De berg staat met zijn voeten in de mooiste variatie aan wilde bloemen (Gods’ garden, en een gezegende plek voor de Blackfeet Indianen).
Interessant om weten is ook dat dit park, samen met Glacier N.P. het ‘Waterton- Glacier International Peace Park’ wordt genoemd, en dat is in 1995 door UNESCO op de Werelderfgoedlijst geplaatst omwille van het fraaie landschap en de diversiteit in fauna en flora.
Ook de mooie rode oldtimer bussen die als publiek transport worden ingezet over beide parken  zijn leuk om zien.

Op weg naar Glacier National Park zien we nog een bison reservaat, een overblijfsel uit het indianen-tijdperk.  De golvende prairies zijn een volmaakte springplank  naar het machtige berglandschap van Glacier National Park.
We steken de Canadees/Amerikaanse grens over op de meest eenzame  en gemoedelijkste grenspost van Amerika, onder het wakend oog van Chief Mountain in Glacier N.P. in de Amerikaanse staat Montana.

De gletsjers van Glacier N.P. zijn een streling voor het oog. Als je ze al kan zien. Van de 150 gletsjers zijn er door de klimaatverandering nog slechts een 50-tal over. Food for thought.
Een avontuurlijke combo ‘boat & hiking-tocht’ in Many Glaciers langs Swiftcurrent , Lake Josephine en Grinnell Lake doet ons vergeten dat het regent.

We  volgen ook nog een interessante beren-cursus, gegeven door een lokale ranger, en die leert ons alles over de co-habitat mens en beer. Laat die grizzly’s nu maar komen!!!

De legendarische ‘Going-to-the-Sun ‘ road, 50 mijl dwars door Glacier N.P., en die normaal op 15 juni opengaat, is door recente sneeuwval nog steeds niet open.  Bummer! Daar hebben we niet op gerekend. ..
Maar ook met de stenen die de weg versperren kun je iets moois bouwen, denken we dan.

Dus op naar Yellowstone.

Merkwaardigheid:

Nog nergens gezien. De kranten hier zijn van een heel apart  formaat. Lang en smal (31 x 54  cm) Geen idee waarom eigenlijk. Jullie?

A propos:  Bedankt voor de leuke inzendingen ivm. de vraag over de hoop keutels.  We hebben ons een kriek gelachen. Klik hier om te zien van wie die hoop nu echt is.

« 1 van 2 »

 

10 comments